Oceń wpis  oddane głosy: 4 / 2

Witam, 

Wśród większości nielicznej już grupy aktywnych obserwatorów giełdy akcji, panuje konsensus iż nie poradzimy sobie z pokonaniem kluczowych oporów technicznych, przy których się znaleźliśmy na wykresach głównych indeksów zarówno u nas jak i w USA. Trzeba przyznać że znaleźliśmy się w okolicach tych głównych oporów w zaskakująco krótkim czasie ok. 3 tygodni notując imponujący wzrost o 12%. Jednak właśnie ten powszechny sceptycyzm i niewiara w złamanie oporów "z marszu" a nawet obawy o powrót bessy, powodują iż nabieram coraz więcej pewności że sobie z nimi dość łatwo poradzimy. Proponuje zatem zastanowić się gdzie znajdują się naprawdę mega ważne opory, posługując się nieco dłuższą skalą czasową. Moim zdaniem analizowanie rzeczywistości w krótszej perspektywie, takiej jak wykres dzienny zakłamuje często prawdziwy obraz i wysyła nam mylne wnioski. 

Zapraszam zatem do analizy wykresów tygodniowych zarówno amerykańskiego S&P500 jak i naszego WIG20. 

Na początek Jankesy:

Nawet teraz patrząc na ten wykres po raz kolejny zadaje sobie pytanie czy mnie moje własne oczy nie mylą...jeśli jednak z moim wzrokiem jest wszystko OK to znaczy że Amerykanie już pokonali wszystkie długoterminowe opory i pozostają im tak naprawdę tylko poprzednie szczyty z kwietnia 2011 na 1372 i tam dopiero bym się spodziewał jakiegoś dłuższego przystanku ale wcale nie jest powiedziane że nie będą ciągnęli agresywnie wyżej bo takie pęknięcie jak ja to nazywam "bańki strachu" jest bliskie. W poprzednim wpisie nawet pokazałem jak powoli pęka bańka na postrzeganych jako "bezpieczna przystań" obligacjach 10-letnich gdzie powstała rzadko spotykana formacja odwócenia trendu zwana "porzuconym dzieckiem" (bardzo proszę o brak jakichkolwiek skojarzeń z tragicznymi wydarzeniami które miały miejsce ostatnio w Sosnowcu). Teraz chciałbym przedstawić wykres naszego WIG20 i zaproponować wskazanie analogicznego poziomu oporu dla naszego rynku.

 Jak widać my mamy jeszcze bardzo duży potencjał na wzrosty i ogromny margines ryzyka zanim zbliżymy się do kluczowego moim zdaniem oporu jaki wypada na powyższym wykresie dopiero na poziomie mniej więcej 2600-2700. Mamy zatem jeszcze zdrowe 9,5-13% potencjalnych wzrostów wobec ryzyka utraty 2,8-3% gdyż moim zdaniem ewentualna korekta będzie płaska i nie zjedziemy już poniżej 2300. Taki stosunek potencjalnego zysku do straty nakazuje mi utrzymywać moje pozycje mniej więcej z takim samym zaangażowaniem jak 3 tygodnie temu. Według mnie wysublimowany sposób w jaki zbliżamy się do naszego ważnego oporu na 2433-2450 i brak jakiejkolwiek euforii są wielkimi sprzymierzeńcami byków. Dopóki ostatni zatwardziały niedźwiedź nie rzuci ręcznikiem to wzrostowy trend będzie kontynuowany. 

PS: Dzisiejszy wpis chciałem dedykować tragicznie zmarłej małej Madzi, której oddaje cześć i składam hołd za to co ją spotkało. Bardzo piękna i oddająca ten wielki żal jest moim zdaniem reakcja ludzi poprzez spontaniczne, masowe składanie zniczy, kwiatów a nawet pluszowych misiów, czyniąca z dziewczynki prawdziwego bohatera narodowego. Po raz kolejny potwierdza się fakt iż w naszym narodzie to reakcje na te najbardziej tragiczne wydarzenia są najpiękniejsze. To taka jedynie mała pociecha ale zawsze jakiś mały ogień w mroźnej zimie przeogromnego smutku, którego rzecz jasna nic nie jest w stanie zrekompensować...

Pozdrawiam

Albert "Longterm" Rokicki

Darmowy biuletyn o tematyce inwestycyjnej - napisz do mnie maila z zapytaniem:

longterm44@gmail.com